Który język chcesz opanować?Right Arrow
Chcesz zacząć naukę?

Przegląd brytyjskich akcentów: akcent walijski

Pora odkryć jeden z najciekawszych akcentów na Wyspach Brytyjskich.
Przegląd brytyjskich akcentów: akcent walijski

Być może słyszeliście już określenie Denglish (to przesadne wplatanie angielskich słówek do języka niemieckiego) albo Franglais (w tym wypadku do języka francuskiego), ale czy kiedykolwiek słyszeliście o Wenglish? Jak można się domyślić odnosi się ono do interesującej hybrydy, jaką jest walijski angielski. Łączy on standardowy angielski z leksykalnymi i fonologicznymi cechami Cymraeg, czyli języka walijskiego. Z tego połączenia wyłonił się akcent walijski.

W przeciwieństwie do większości brytyjskich akcentów, zasięg tego dialektu ogranicza się wyłącznie do Walii. Ale z uwagi na jej wielkość, jest on bardzo różnorodny. Na północy usłyszycie silne wpływy gwary Scouse z hrabstwa Merseyside. Z kolei przesuwając się na południe, natkniecie się nawet na elementy gwary West Country.

Pomimo różnic, da się jednak wyodrębnić cechy charakterystyczne dla akcentu walijskiego. 

Pochodzenie walijskiego akcentu

Na początek ustalmy, że akcent walijski to nie to samo, co walijski język, Cymraeg. Walijski akcent to po prostu jeden z angielskich dialektów. Natomiast Cymraeg to osobny i zupełnie różny od angielskiego język.  Cymraeg swoimi korzeniami sięga starożytnych Celtów. Ze względu na podziały geograficzne, mniej więcej w IX wieku n.e. języki na północy i południu Anglii, w tym Walii, zaczęły rozwijać się w różnych kierunkach. Walijski ewoluował jako odrębny język, zachowujący wiele cech starożytnego języka Celtów. Akcent walijskiej odmiany angielskiego został nim również naznaczony i to silniej niż inne brytyjskie akcenty. Typowe dla niego jest na przykład lekko dźwięczne r, z którym spotkamy się także w Szkocji.

Inną charakterystyczną cechą jest brak nacisku na konkretną sylabę w wypowiadanych słowach. Nadaje on walijskiemu akcentowi charakterystyczny rytm. Weźmy na przykład słowo language („język”). W standardowym angielskim nacisk byłby położony na pierwszą sylabę lan-, ale w jego walijskiej odmianie obie sylaby są tu akcentowane jednakowo.

Jest to jeden z wpływów Cymraeg. Podobnie rzecz ma się ze słownictwem. Ono również rozwinęło się między innymi pod wpływem walijskiego języka. Na przykład słowo cwtch, które oznacza tyle co polski „przytulasek”, pochodzi od walijskiego określenia na bezpieczne miejsce.

Inne słowa typowe dla walijskiej odmiany angielskiego to po prostu słowa angielskie wypowiadane w charakterystyczny sposób. Na przykład, oznaczające przyjaciela słowo butty to nic innego jak angielskie buddy (kumpel). Z kolei słowo tidy (schludny) jest w Walii używane do opisywania wszystkiego, co ładne. Na jego przykładzie z łatwością można zauważyć trzecią cechę leksykalną walijskiej odmiany angielskiego: niektóre ze stosowanych w niej angielskich słów zmieniły swoje pierwotne znaczenie. Jak do tego doszło? Prawdopodobnie na skutek geograficznej izolacji, a także ze względu na to, że w stosunkowo niewielkiej populacji nowe znaczenie słów może się szybko rozprzestrzenić i stać się normą.

Znani ludzie mówiący z walijskim akcentem

W świecie celebrytów znajdziemy mnóstwo fantastycznych osób używających walijskiego angielskiego. Gdybyśmy jednak mieli wybrać tylko kilka z nich byliby to z pewnością Michael Sheen i prześmieszny walijski komik Rob Brydon. Obaj mówią z bardzo charakterystycznym, śpiewnym i melodyjnym walijskim akcentem.

Słowa typowe dla walijskiego angielskiego

Wyobraź sobie taką scenkę. Jesteś na wycieczce w górach Brecon Beacons. W pewnym momencie gubisz kompas i nie wiesz, gdzie iść. Co gorsza, masz ze sobą już tylko ostatnią kiełbaskę Glamorgan i tylko plasterek sera Caerphilly! Co zrobisz?

Wygląda na to, że jedynym sposobem na ratunek jest zagaić przyjaznego „lokalsa”. W tej awaryjnej sytuacji z pewnością przyda się znajomość lokalnego dialektu. Wybraliśmy dla Ciebie nasze walijsko-angielskie słowa:

  • Daps (ang. Shoes) — buty
  • Chopsing (ang. Arguing) — kłócić się
  • Tamping (ang. Furious) — wściekły
  • Humming (ang. Disgusting) — wstrętny
  • Butty (ang. Friend) — przyjaciel
  • Tidy Darts! (ang. Great!) — Super!

Odkrywaj język angielski na łamach Magazynu Babbel:

Babbel oferuje kursy i ćwiczenia angielskiego na wszystkich poziomach zaawansowania.
Author Headshot
David Sumner
David pochodzi z nadmorskiego miasteczka w hrabstwie Devon (rejonu tak sielskiego, że nie powstydziłby się go sam Tolkien), a w Berlinie mieszka od 2010 r. Po uzyskaniu tytułu magistra nauk politycznych na Uniwersytecie Poczdamskim postanowił rozpocząć przygodę z Babbel, gdzie dzieli się swoimi spostrzeżeniami na temat nauki języków. Jeśli nie pałaszuje właśnie kebabów w Berlinie, to pewnie daje po garach w jakimś rockowym klubie na Islandii albo szuka wytchnienia w ukochanych Alpach.
David pochodzi z nadmorskiego miasteczka w hrabstwie Devon (rejonu tak sielskiego, że nie powstydziłby się go sam Tolkien), a w Berlinie mieszka od 2010 r. Po uzyskaniu tytułu magistra nauk politycznych na Uniwersytecie Poczdamskim postanowił rozpocząć przygodę z Babbel, gdzie dzieli się swoimi spostrzeżeniami na temat nauki języków. Jeśli nie pałaszuje właśnie kebabów w Berlinie, to pewnie daje po garach w jakimś rockowym klubie na Islandii albo szuka wytchnienia w ukochanych Alpach.

Polecane artykuły

Przegląd brytyjskich akcentów: akcent Yorkshire

Przegląd brytyjskich akcentów: akcent Yorkshire

Z hrabstwa Yorkshire pochodzi jeden z ulubionych brytyjskich akcentów. Opanowanie go to jednak nie lada sztuka!
Autor/KA: David Sumner
Przegląd brytyjskich akcentów: Cockney

Przegląd brytyjskich akcentów: Cockney

Pora na podróż do Londynu!
Autor/KA: Ben Davies
Przegląd brytyjskich akcentów: szkocki akcent

Przegląd brytyjskich akcentów: szkocki akcent

Czas odkryć jeden z najbardziej charakterystycznych angielskich akcentów.
Autor/KA: Ben Davies